VERTREK & 13 uur in BANGKOK

Ik typ dit vanuit het vliegtuig, waar ik binnen 1 uur in Sydney land. CRAZY !!!!
Ben super excited en helemaal klaar voor dit avontuur. Op dit moment ben ik vooral benieuwd naar m’n roommates.... Maakt op zich niet uit als ze wat “tegenvallen” maar zou toch leuker zijn moest je super goed overeen komen. Ook hoop ik dat ik wat tijd vind om te slapen vandaag, aangezien ik al 2 nachten telkens maar 2/3 uur op de vlucht slaap. Van een komende jetlag gesproken! De eerste vlucht duurde 11 uur maar gelukkig was dat een goede meevaller: we kregen lekker eten, ik had Friends gedownload en de jongen naast mij ging toevallig in Melbourne studeren. Hierdoor geraakten we al snel aan de praat en zo was de vlucht nog wel aangenaam om een leeftijdsgenoot naast je te hebben. Bangkok was echt een super leuke ervaring. Bij aankomst nam ik meteen de Airport Rail Link (een trein die je rechtstreeks tot het centrum brengt) tot Phaya Thai, waar ik vervolgens een taxi aansprak om mij tot Grand Palace te brengen. (De vrouw van de infobalie zei me dat ik ook “bus 59” kon nemen, maar als je denkt dat Bangkok duidelijk is qua bordjes en aanduidingen en dat er überhaupt ergens een bus 59 passeert -ookal sta ik een half uur te kijken- dan ben je mis).  

Aangezien ik genoeg voorbereidingen had ivm met mijn verblijf in Australië, had ik niet al te veel opgezocht over Bangkok en Thailand. De avond voor mijn vertrek besloot ik online snel wat blogs af te scrollen en al snel zag ik dat Grand Palace veel werd aangeraden. Het is een complex waar de koningen van de 18e tot de 20e eeuw woonden met zogezegd prachtige paleizen en gebouwen. En dat bleek ook de beste keuze ever te zijn om daarnaar toe te gaan! Ik kwam ook vlak voor openingsuren waardoor ik de gigantische rij achter mij vermeed en ook nog een hele rustige, kalme toegang had tot dit prachtige Koninklijke Paleis. Gelukkig had ik een lange broek aan want blote knieën waren niet toegelaten. De foto’s zeggen meer als genoeg hoe mooi het daar was en voor mij was dit echt hétgene wat ik in Bangkok wou gedaan hebben. Ik had me ook een half uurtje op de trappen ergens in het complex neergezet om gewoon wat mensen te bekijken, koppels die selftimers zetten, Chinese toeristenhordes, families waarvan de kindjes elk beeld willen aanraken,... Ik kan me zo wel amuseren met wat naar de mensen te staren die zo druk bezig zijn met foto’s foto’s foto’s (maar oké, heb zelf ook niet super veel te zeggen haha). Op den duur werd het te toeristisch en druk voor me dus besloot ik om naar buiten te gaan en kon ik 4 lekkere spring rolls oppikken voor 40 baht (ongeveer 1 euro). Aangezien ik niet echt een concreet plan meer had, wandelde ik rustig doorheen Bangkok verder. Ik werd aangesproken door een vriendelijke man waarmee ik een kwartiertje heb gepraat en die lachte toen ik zei dat ik te voet terug naar het centrum wou gaan. Dus besloot ik om eens een tuk tuk te proberen, wat mij af en toe wat vrees voor mijn leven opbracht door de snelheid en afwezigheid van gordels (maar beter als alle louche motorbikes die me heel de tijd aanspreken om me ergens te brengen), maar uiteindelijk kwam ik veilig en wel aan. 

Aangezien het in Bangkok een dikke, warme en vooral drukkende 30 graden was en ik een jeansbroek aanhad (voor het vliegtuig etc) en me dus helemaal kapot zweette , voelde de tuk tuk echt zaaalig aan. Doordat het open is kreeg ik de ideale windverfrissing. De tuk tuk bracht me tot Chinatown, wat ik ook gezien wou hebben. In mijn hoofd ging dat een gezellige wandelbuurt zijn met allemaal lekkere eetkraampjes. Realiteit: een toch wat viezere en meer stinkende buurt dan ik dacht, drukke straten waarvan de auto’s langs alle kanten langs je sjoeven (zoals overal wel in Bangkok eigenlijk), rare zonnebrillen winkels everywhere, en nog allemaal elementen die mijn beeld over het gezellige Chinatown doen afzwakken. Ik wilde er toch wat doorlopen en rond kijken en kocht van het betrouwbaarste kraampje een versgeperst granaatappelpitjes-sapje, wat mij zooo hard smaakte! Na wat verder te lopen en weer bij een Buddha-tempel te belanden, had ik te veel zin in een massage. Aangezien mijn koffers propvol zaten, woog mijn rugzak meer als gepland en op den duur begon dat te wegen en deed mijn rug echt veel pijn... Even filteren tussen de vieze en propere massage salons en ik kwam aan bij eentje die me heel vriendelijk verwelkomden, maar die me vervolgens heel hardhandig aanpakten tijdens de krachtige Thaïse massage, haha. Ik werd ook getrokken aan elk lichaamsdeel, mijn rug werd gekraakt, elke spier werd (op een soms wel wat pijnlijke manier) losgemasseerd... Opzich kan ik er nog wel goed tegen en genoot ik er nog ergens van omdat alles weer wat vast zat. Toch antwoordde ik soms ‘yes’ toen ze in haar beste Engels vroeg: ‘HURT?’, waarop ze vervolgens zich helemaal begon te verontschuldigen, bijna te jammeren, om weer 5 minuten later dezelfde hardhandige hand te gebruiken. Ach ja, het was een ervaring die ook nog eens niet veel kostte! (Zo’n 3 à 4 euro).Na nog een half uurtje te wandelen werd het middag en ik werd moe, de rugzak begon nog meer te wegen, de vieze vis- en koriandergeur begon me net iets te veel te irriteren en het feit dat ik ook geen deftig eetkraampje vond, zorgde ervoor dat ik richting een treinstation opzoek ging. Daar was een propere ondergrondse ‘mall’ waar ik rustig even neerzat en dim sum en pad Thai te bestelde. De pad Thai viel me super hard tegen (such a shame, zag er zo lekker uit) maar de dim Sum met scampi’s waren deeeeelicious. Rond 2 uur vond ik dat ik genoeg van Bangkok had gezien en nam ik 2 treinen om rustig weer bij Bangkok AirPort aan te komen om daar wat uit te rusten. Na veel wachten kon ik op de 2e vlucht stappen, die 9 uur nu duurt. Ondertussen gaan we bijna beginnen met de landing, dus mijn volgende bericht zal hoogstwaarschijnlijk zijn wanneer ik al gesetteld ben, yes!!!!!