Start van semester: kangoeroe aanrijding, Manly Beach & Hunter Valley

Inmiddels ben ik hier al iets meer dan een maand. Het is overbodig om te zeggen dat dit uiteraard veel te snel voorbij is gevlogen. Het leek gisteren toen ik mijn koffer in mijn kamer plaatste en rondkeek naar hoe leeg mijn kamertje eruit zag. Het is 35 dagen later, mijn kamertje hier in de village voelt al als 'thuis' en naast het vele schoolwerk (helaaaas) probeer ik van elke dag te genieten.

Een maand later ben ik nu al 3 weken naar school aan het gaan, heb ik super leuke mensen leren kennen, heb ik eindelijk geleerd hoe te koken en ben ik mijn eigen was aan het doen. Ik heb een gym abonnement aangeschaft waarvan ik de box lessen het liefste doe, maak gezellige avonden met de studenten van de village mee en discussieer al lachend met mijn huisgenoten over hoe pikant hun eten wel niet is (ik tolereer sowieso al niet veel maar probeer dan maar eens met mensen uit Sri Lanka en Pakistan samen te wonen... Inmiddels houden ze wel rekening met mij natuurlijk, haha, maar ze zijn vastberaden dat ik het pikantere eten tegen het einde van het semester veel meer kan tolereren. ) Ik ontdek Sydney meer en meer, heb de wax versie van Liam Hemsworth en Albert Einstein ontmoet, en ben verliefd geworden op Chinatown hier. We zijn al enkele keren uitgeweest in Sydney en dat was telkens erggg leuk, zeker de ene keer dat we een verjaardag van een jongen die we 1 uur daarvoor hadden leren kennen mee mochten vieren in een club waar ze voor ons een aparte lounge en gratis frietjes hadden gereserveerd. Ik heb de zonsondergang vanop 305 meter boven Sydney meegemaakt in Sydney Tower Eye, heb mijn eerste kangoeroe's in het wild gespot en er eentje geaaid (maar deze was dan weliswaar in de zoo). Ik heb leuke plannen gemaakt met het groepje waar ik het meeste mee omga, heb een dag kunnen zonnen op Manly Beach waar je met de ferry naartoe kan en ben op wine tasting tour in Hunter Valley geweest. Ik heb grapefruit beer op een rooftop café in Sydney gedronken (heerlijk!!!), een lichte verslaving aan tofu gekregen en karaoke gezongen in een lege bar.

Vorige week hadden we een get-a-way weekendje naar Hunter Valley gepland. Hunter Valley is een grote streek in New South Wales met meerdere dorpjes, dat vooral bekend staan om zijn wijngaarden en luchtballontours.  2 nachten in een random hotel geboekt in het stadje: Singleton.  Bij aankomst bleek het helaas dat je er zonder auto niet veel bent, aangezien het publiek transport zo goed als onbestaand was. Vrijdag was daarom een rustig dagje waar we het stadje waar wij zaten verkenden en een wandeling deden tot een viewpoint waar we even neerzaten, inclusief aardbeien en crackers met hummus. In de avond aten we Indisch (voor het eerst voor mij, héérlijk!!! kip met mango en kokosmelk), keken we in ons hotel Shrek 2 en How to Lose a Guy in 10 Days onder het genot van een hele oreo-rol voor mezelf en viel ik supersnel in slaap van de vermoeidheid. Zaterdag stond de wine tasting tour op de planning en dat was LEUK. Kan ik echt aanraden! Een busje bracht ons heel de dag rond bij 4 verschillende wijngaarden waar we telkens van verschillende soorten wijnen konden proeven en uitleg kregen. Ook ontmoetten we die dag de ouders van Miranda Kerr, die hun andere zoon (en dus de broer) een handje hielpen in diens gezond restaurant naast één van de wijngaarden. De wereld is klein! Na onze (grappige) wijntour namen we 1 sparkling wine fles mee om die op te drinken op een golf resort bij zonsondergang, waarna we vervolgens ZO veel kangoeroes spotten. Ze kwamen praktisch rondom ons (op een afstand van 20 meter toch) springen en dat was echt heel schattig. In de avond eten we in een restaurant en doen we daar nog een karaoke. (Buiten 1 andere jongen, waren wij de enigsten die heel de tijd hits aanvroegen. Amazing night voor ons, een iets mindere avond voor de mensen die non stop 5 schreeuwende meisjes moesten aanhoren.) Op de weg naar huis in de taxi maken we helaas wat minder leuks mee: we rijden een kangoeroe aan. Iedereen gilt en is in shock en ik zie de dode kangoeroe gewoon naast de auto rollen. De chauffeur rijdt gewoon verder en is lichtelijk geïrriteerd aan ons geschreeuw. Voor hem is dit normaal: er worden veel kangoeroe's aangereden. Ze vinden het niet eens erg meer, omdat de kangoeroe's met veel te veel zijn in Australië en het biosysteem verpesten. (Ze zijn met zo'n 50 miljoen wat betekent dat er voor elke Australiër 2 kangoeroe's zijn). De boeren huren zelfs speciale mensen in met als enige job: de kangoeroe's op hun velden neerschieten. Het is moeilijk om het voor ons 'normaal' te vinden aangezien wij nog steeds verliefd zijn op kangoeroe's, maar het wordt duidelijk dat het voor Australiërs meer een plaag is. Een jongen die ik in de village ontmoette vertelde zelfs dat hij al enkele keren een kangoeroe heeft moeten doden na het aanrijden, aangezien die bij het breken van een poot sowieso ging sterven in de natuur. Ik heb wat vraagtekens of dat werkelijk de beste manier is, maar goed. Op zondag doen we een super lekkere brunch in een hippie-ish ontbijtplekje en nemen we de bus en trein terug naar huis (een rit van 5 uur).

Manly Beach is een strand dat bereikbaar is met de ferry vanaf Sydney op een 40-tal minuutjes. Is een totaal andere sfeer daar (een beetje de chillere sfeer van Byron Bay herken ik) en een leuke buurt. Het is warm genoeg om in bikini te zonnen, maar net te fris om langer dan 1 minuut in het water te blijven, haha. We eten aardbeien, spelen Uno en ontmoeten dé grootste hond van Australië. Het is een English Mastiff en heeft officieel deze titel van grootste hond van Australië! Ben niet verrast hoor, hij was oprecht gigantisch. Na het strandnamiddagje haal ik Ben&Jerry's vegan Peanut Butter and Cookie Douch ijs (hallooooo lekker) en beginnen we aan een 2 uur durende hike door het grote natuurgebied naast Manly Beach. Mooie uitzichten, maar het valt op dat sommige delen van het natuurgebied uitgebrand zijn. De Australische jongen vertelt ons dat ze dat express doen. Moest er een gigantische brand uitbreken, dan stopt het tenminste bij die uitgebrande plekken. Slim! Australië sukkelt momenteel met een gigantische droogte en ik weet dat de boeren over heel het land het moeilijk hebben. Er worden veel fondsen opgestart om hun oogst te doen laten lukken en hun uit de nood te helpen. In de avond eten we noodles en gaan we terug naar huis met de ferry + trein.

Ik zou nog zoveel kunnen vertellen, maar 3 weken samenvatten in 1 korte post is misschien wat onrealistisch. Nog enkele facts in puntjes: :)

• Het is leuk om te zien hoe je beter en beter met je roommates overeenkomt op den duur. We zitten vaker samen in de avond dan altijd naar onze eigen vrienden te gaan in de village, praten over verschillen, en lachen zoveel ondanks dat we allemaal uit verschillende wereldhoeken komen. De Sri Lanka meisjes eten altijd met hun handen (rijst enzo ook), de Chinese jongen vertelt me hoe alle social media kanalen die wij kennen (Youtube, Instagram,...) in China verboden zijn omdat ze vinden dat als je niet genoeg geïnformeerd/geschoold bent, dat je dan op een slechte manier kan beïnvloed worden, de Pakistaanse jongen (of 'man', aangezien hij al getrouwd is en 33 is maar zijn tweede studies hier doet) kookt Biryani voor ons (een kipgerecht uit Pakistan) en ik kijk Rescue Animals programma's met de Australische jongen van hier. 
• Fun fact: alcohol en sigaretten zijn SUPER duur. Niet dat ik rook, maar een sigaretten pakje kost rond de 30 euro. Een pintje bier kost rond de 7 à 8 dollar als je dat wilt bestellen op café. De overheid int alle taxen maar ze doen het ook voor veiligheidsredenen, net zoals dat alle clubs al sluiten rond 2 uur. Australië heeft te veel problemen gehad met dronken mensen (vooral sinds de tijd dat backpacken hier populair werd) dus hebben ze heel strenge alcohol-wetten ingevoerd.
• Mijn school is dus begonnen en dat is een hele aanpassing. Ik heb in principe maar 8 uur les per week maar moet daarbuiten heel veel doorheen het semester al doen: elke week online lectures bijhouden, taken en quizzes doen, essays schrijven, groepswerken plannen,... De werkdruk is hier ZO veel hoger doorheen het semester als thuis! Ik denk dat ik de UA graag ga zien bij terugkomst. :) 
• Ik ben gisteren naar een toneel infoavond van de unief geweest en volgende week zijn het audities ervan! Hier ben ik té excited voor, en stiekem mik ik ook op de hoofdrol natuurlijk. :)

Grote sidenote: op deze blog en op mijn Instagram laat ik misschien vooral de positieve, goede dingen merken. Natuurlijk weet iedereen dat dat niet de realiteit is en dat er dus ook wat minder leuke, negatieve dingen gebeuren maar dat moet je er dan maar bijnemen. Anyways..... 

Tot snel, 

Love

Katrien!!